Diyorum ki; gök yarılsın, içinden
aksın yıldızlar... Yer açılsın ve saçılsın ateşten
altınlar...
Avucumda kan pıhtısı; Tanrı'dan
emanet... Gözlerimde göğün mavisi; Ülgen misali... Kirpiklerimi
gölgeleyen bulutlar, ilk yaşımı akıtan o el, annemin lohusa
ağrısı...
Dünya bana miras kaldı
atalarımdan. Göğün yedi kat üstünden yağmurlarla indiler.
Çadır kurdular dünyanın çatısına. Aktılar ırmaklar gibi
kuzeye, güneye, doğuya, batıya... Bana geçmişten miras kaldı bu
ad. Bana asırlardan miras kaldı bu fetih...
Koynumuzda büyüttük şefkatle
kinimizi. Anamız Altay'a sunduk kurban ve diledik cenneti...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder